Zo puur, zo oer, zo speels

Geloof ’t of niet, zelfs asfalt voelt blootsvoets prettig aan.

Als ik schoenloos vlak langs de waterkant van het Twiskemeer ren dan voel ik me weer een jochie van zes jaar oud. Lekker door het water spetteren, en natte voeten krijgen.

Kortom, ik word echt blij van blootsvoets lopen. Na een tijdje tintel ik zelfs over mijn hele lijf. Op een website over blootsvoets lopen werd dat tintelen verklaard door een acupuncturist die vertelde dat de voetzool reflexzones bevat die corresponderen met organen of lichaamsdelen. Door op blote voeten te lopen, worden deze punten gestimuleerd en de bloeddoorstroming ernaartoe verbeterd. Hardloopschoenen scheppen juist een afstand tot al die aangename sensaties. Letterlijk.

Vorig jaar zomer liet ik de Ton Beekmangroep

(a.k.a. de Don Ton-groupies) kennismaken met blootsvoets rennen, op

het grote grasveld bij Den Ilp. De dames keken me eerst wat vreemd, afwijzend en wantrouwend aan, maar dat doen dames altijd bij mij, zeker als ik ze vraag iets uit te trekken.

Anywaytjes, na de wat onzekere eerste meters hadden ze de smaak snel te pakken. Want al een paar minuten later holden ze enthousiast over het gras en wilden ze dóór op de blote pot’n. Het leken wel lammetjes voor het eerst in de wei. Maar… lieve clubgenootjes, je moet wel heel goed opletten als je met zonder schoenen gaat rennen. Want als er een stuk glas ligt, of scherpe takken, kun je je lelijk blesseren. Als ik blootsvoets loop, houd ik als een soort Arendsoog voortdurend de ondergrond in de gaten.

 

Posted in: Blote voeten, Publicaties over Oerlopen
labels: oerlopen, eigen ervaringen

Aantal comments: (0) Leave comment

---