hardlopen op blote voeten, blootsvoets rennen

Blootvoets de ZevenHeuvelenLoop!

Voor mij was de ZHL vooral een feest der herkenning. Ik vond het leuk om andere oerlopers te ontmoeten en samen op pad te gaan. Eerst naar een journalist van de Gelderlander op het Keizer Karelplein en daarna naar het startvak. We waren een goepje aparte snuiters die veel ongeloof- en verbazingblikken kregen. Tja, het moet je als schoenenloper toch op de een of manier iets doen dat er mensen zijn die - waarin jij heilig in gelooft, namelijk schoenen - daar zonder kunnen!? Sommigen vroegen mij of dit een soort weddenschap was (tja, dan kun je het nog plaatsen in het hokje van apart, carnaval etc) en als ik dan zei nee, dit doe ik al 8 jaar, dan kwamen er vaak meer vragen. Een vrouw riep spontaan uit: "god" toen ik haar voorbij liep en ik antwoordde: nee hoor, ik ben god niet, maar gewoon oerloper. En ik heb ook met allerlei lopers tijdens de loop gebabbeld die nieuwsgierig waren.

Ik vond het grootste gedeelte van ZHL behoorlijk pittig, er was wel heel veel van dat grove asfalt bij en ik heb ook waar het kon in de berm of op het fietspad gelopen. Toch had ik een bloedblaar. De loop was voorbij voordat ik het besefte, dat komt zeker door de hoge concentratie en het directe gevoel met de ondergrond. dat is een ervaring die ik dit jaar met mij bekende races en die ik al eens op schoenen had gelopen, eerder heb gehad. Ik ben benieuwd wat er in de Gelderlander over ons staat, zodra ik het thuis heb, publiceer ik het op mijn site.

En hier kun je kijken hoe mijn loop was, leuk is om de hoogteverschillen te kunnen zien.

Posted in: Blote voeten
labels: oerlopen, eigen ervaringen

Aantal comments: (1) Leave comment

Posterd by: Martin at 16-11-2009
Dag George,

Ook ik kijk met plezier terug op onze ontmoeting van gisteren bij jouw vrienden Han en Bernadette. Ik genoot er van om mensen te ontmoeten die eenzelfde passie delen en op zoek zijn naar taal om hun bijzondere loopervaringen uit te drukken. Het deed me goed om ook van anderen te horen dat het een hele kunst is om met reacties van afwijzing om te gaan en om te horen dat je aan nieuwsgierige reacties ook veel plezier kunt beleven. Het motto waarmee ik ben opgevoed was: 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg'. Ik moet dus wel iets overwinnen om als een zonder-ling tussen de talrijke mooie stijllopers en schoenenstampers mee te dartelen. Nou ja, dartelen, het lichtvoetig lopen is iets wat ik stapje voor stap onder de knie hoop te krijgen. Ook boven de knie trouwens, want ik voel nog dikwijls een lichte verkramping in de schouders en schuin boven mijn hoofd. Ook gisteren merkte ik weer duidelijk dat het echte genieten van het lopen op blote voeten door mijn lijf giert als ik in de bermen loopt. Dat komt door de spannende ondergrond, maar ook door de zee van ruimte die er dan opeens volop is.Er waren veel lopers die nieuwsgierig waren naar onze motieven. Het blijft leuk om te proberen hun aannames om te draaien. Niet ik ben de bikkel omdat ik op blote voeten durf, maar iedereen die op schoenen rent is een bikkel omdat hij het kan zonder de informatie van de voeten nodig te hebben. Eigenlijk ben ik als blote voetenloper een verwende fijnproever, maar probeer dat maar eens duidelijk te maken. Kortom, het blijft een uitdagende bezigheid en alleen daarom al was het een feest om jullie te ontmoeten. Het smaakt naar meer.
Hoewel ik een liefhebber van schaatsen ben en hoop op heerlijk vriesweer wens ik ons ook een paar lekkere zachte winterweken toe. En wat ik ieder aan kan raden is om op blote voeten te lopen wanneer het gras berijpt is en het asfalt nog lekker lauw: een supersauna voor de voeten.